Cebula zwyczajna – uprawa

Cebula

 

Cebula zwyczajna (Allium cepa) jest rośliną dwuletnią, należy do rodziny czosnkowatych Alliaceae. Jest jedną z najstarszych znanych roślin uprawnych.

Cebulę można uprawiać z siewu, z rozsady lub z dymki. Cebuli nie należy uprawiać częściej niż co 3–4 lata na tym samym miejscu. Duże znaczenie dla uprawy cebuli ma odczyn gleby – jest wrażliwa na zakwaszenie gleby, dlatego pH powinno wynosić 5,5–6,5 dla gleb torfowych i 6,5–7,0 dla gleb mineralnych. Glebę o niższym odczynie pH należy koniecznie zwapnować.Wymagania nawozowe cebuli są dość wysokie – z wyjątkiem azatu. Jest wrażliwa na brak w glebie składników pokarmowych takich, jak azot (brak wzrostu, żółknienie), fosfor (powolny wzrost), potas (brązowienie wierzchołków szczypioru). Dlatego uprawia się ją na glebach nawożonych obornikiem jesienią poprzedniego roku. Nie wolno nawozić obornikiem wiosną, tuż przed siewem. Bardzo dobrze reaguje na nawożenie kompostem.

Zmianowanie

  • Zmianowanie ze względu na wymagania pokarmowe roślin: Cebula ma średnie wymagania pokarmowe, sadzimy ją więc po roślinach o niskich wymaganiach pokarmowych. Na to samo miejsce może wrócić po trzech latach.
  • Zmianowanie według pokrewieństwa roślin: Należy do roślin cebulowych, nie sadzimy jej wiec po innych roślinach należących do tej rodziny. W tym systemie nie powinna być uprawiana na tej samej kwaterze częściej, niż co cztery lata.
  • Zmianowanie według podziału na rośliny korzeniowe, liściowe, kwiatowe, owocowe i nasienne W tym systemie cebula zaliczana jest do roślin korzeniowych, sadzimy ją więc na kwaterze po roślinach liściowych.
  • Zmianowanie według podziału roślin na korzeniące się głęboko i płytko: cebula korzeni się płytko, więc sadzimy ją po roślinach korzeniących się głęboko.

Uprawa współrzędna

Najlepszym sąsiadem dla cebuli jest marchew, której zapach chroni cebulę przed atakiem śmietki cebulanki. Dobrymi sąsiadami są też koper, ogórki, por, buraki, pietruszka, sałata i rzodkiewka. Cebula źle wpływa na groch i fasolę, więc nie powinno się jej sadzić w ich pobliżu.

Uprawa z dymki

Dymka to małe cebulki, gotowe do sadzenia. Dymkę sadzimy do gruntu, na przygotowane grządki, wczesną wiosną (od marca), w rzędach z odstępem między roślinami wynoszącym 5–8 cm. Odległość między rzędami powinna wynosić 30 cm. Można zaprawić dymkę przed sadzeniem specjalną zaprawą grzybobójczą, aby uchronić ją przed patogenami z gleby. Wokół sadzonych cebul ziemię trzeba dobrze obcisnąć, ponieważ wyrastające korzenie mogą wypychać cebulki i trzeba je sadzić ponownie, co opóźnia wzrost rośliny. Cebula uprawiana z dymki ma najmniejsze wymagania pokarmowe w porównaniu do pozostałych dwóch metod uprawy i można ją uprawiać na słabszych glebach. Jej zbiór jest wcześniejszy nawet o miesiąc od cebuli z siewu i o dwa tygodnie od tej z rozsady. Jednak w porównaniu do tych dwóch pozostałych metod cebule z dymki są bardziej podatne na choroby grzybowe i najgorzej się przechowują.

Uprawa z siewu

Uprawa z siewu udaje się zwykle tylko w bardzo dobrych warunkach glebowych i uprawowych. Nasiona przed siewem powinny być zaprawione specjalną zaprawą, która chroni przed chorobami i szkodnikami. Siejemy je wiosną, najlepiej jak najwcześniej, ponieważ ma długi okres wegetacji, zwykle jest to w trzeciej dekadzie marca. Nasiona siejemy w rządki odległe od siebie o 25 cm, na głębokość 2 – cm, a po wschodach przerywamy, zostawiając rośliny w rzędzie co 6-7 cm. Cebula siana wprost do gruntu ma największe wymagania pokarmowe w porównaniu do uprawy z rozsady i z dymki. Cebule z tego rodzaju uprawy nadają się najlepiej do przechowywania.

Uprawa z rozsady

Uprawa z rozsady jest prostsza, jeśli kupimy dobrą rozsadę, bo jej produkcja jest pracochłonna i nie zawsze udaje się w warunkach amatorskich. Jeśli jednak zdecydujemy się wyprodukować ją samodzielnie, możemy produkować ją w szklarni, tunelu foliowym lub inspekcie, wysiewając nasiona do skrzyneczek wypełnionych mieszanką ziemi kompostowej i odkwaszonego torfu. Wysiewamy je wczesną wiosną (przeważnie w marcu) na głębokość 1 cm, w rządkach co 5-10 cm. Siewki przerywamy w miarę ich wzrostu i wysadzamy na grządkę, gdy mają po 3 – 4 liście, pod koniec kwietnia lub na początku maja. Na około tydzień przed wysadzeniem trzeba rozpocząć hartowanie rozsady. Cebule wyhodowane z rozsady dobrze się przechowują, a w porównaniu do uprawy z siewu mają mniejsze wymagania pokarmowe i można je uprawiać na nieco słabszych glebach. Ta metoda przyspiesza zbiór o około dwa tygodnie w stosunku do uprawy z siewu. Jest jednak metodą najdroższą.

 

 

Posted by Janusz Brzeski

1 comment

Przykład komentarza.

Dodaj komentarz