Skorzonera – uprawa

Skorzonera jest wytrzymała na niskie temperatury i może zimować w gruncie. Nasiona kiełkują już w temperaturze 3-4°C. Lubi gleby żyzne, próchnicze, piaszczysto-gliniasta, głęboko spulchniona o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Wymaga stanowisk słonecznych. Nie lubi gleb świeżo po wapnowaniu (zabieg trzeba przeprowadzić wcześniej). Podłoże nie może mieć tendencji do szybkiego wysychania ani zalegania wody. Skorzonera ma długi okres wegetacji wynoszący 200-230dni (zależnie od odmiany).
Warzywo wysiewa się wprost do gruntu. Optymalny termin to kwiecień (w uprawie gruntowej). Termin jest ważny, ponieważ zbyt wcześnie wykonany zabieg przy dużym ochłodzeniu może skutkować wybijaniem warzyw w pędy kwiatostanowe. Podłoże zaleca się wcześniej wymieszać z kompostem i przefermentowanym obornikiem. Skorzonera powinna być uprawiana w sezonie zakupu – nasiona zachowują dobrą siłę kiełkowania przez rok.  Nasiona skorzonery wysiewa się punktowo co 2-3 cm na głębokości do 2cm. Kiełkują po ok. 2-3 tygodniach. Docelowo  odległość powinna  wynosić ok. 5-6cm. Aby zapobiec rozwidlaniu korzeni, zaleca się uprawę na redlinach. Skorzenery nie powinno się siać po bobie, fasoli i grochu.
Przez cały okres uprawy należy wykonywać odchwaszczanie, przerośnięcie chwastami szybko może doprowadzić do zagłuszenia cennych warzyw. Prace najlepiej robić ręcznie. W okresie suszy wymagane jest regularne podlewanie. Nawadnianie musi być obfite, woda powinna dotrzeć na głębokość nawet kilkunastu centymetrów. Newralgiczny okres przypada na drugą połowę czerwca do sierpnia, wtedy korzenie mocno przyrastają na grubość. Warzywo pozytywnie reaguje na systematyczne spulchnianie gleby, nie można doprowadzać do zaskorupiania wierzchniej warstwy. Należy chronić skorzonerę przed chorobami   oraz przed mszycami. Warzywa uprawiane w żyznej glebie rzadko nawozi się mineralnie.
Zbiory skorzonery najczęściej wykonuje się od połowy do końca października. Przedwczesny zbiór negatywnie wpływa na smak plonu, przy zbyt późnym w korzeniach tworzą się puste przestrzenie a miąższ ciemnieje. Pracy nie powinno się wykonywać jeśli podłoże jest zmarznięte (ze względu na łamliwość korzeni). Plony warto przechowywać w piwnicy (optymalne temperatura oscyluje w granicach 1°C). Przy wilgotności na poziomie 95-98% okres przydatności spożywczej korzeni wynosi 4-6 miesięcy.
Posted by Janusz Brzeski in Bez kategorii

Zwijanie się liści pomidora

Zwijanie i deformacja liści pomidorów może wynikać z niewłaściwej pielęgnacji. Zmiany często można odwrócić. Zdarza się jednak, że jest to objaw występowania chorób. O czym świadczy zwijanie liści pomidora?

Continue reading →

Posted by Janusz Brzeski in Warzywa

Bób

Bób

Uprawa

Stanowisko do uprawy bobu powinno być słoneczne, ale może też być półcieniste, a gleba ciężka, gliniasta, wilgotna, bogata w próchnicę, o wysokiej wilgotności. Optymalny odczyn gleby dla bobu wynosi pH 6,5-7, gleba nie może być kwaśna. Na glebach lżejszych, piaszczystych, można uprawiać bób po nawiezieniu kompostem. Na glebach lżejszych bób uprawia się w pierwszym roku po oborniku, natomiast na glebach żyznych można go uprawiać w latach późniejszych po zastosowaniu obornika. Obornik stosujemy jesienią w dawce 30 kg/10 m2.
Bobu nie zaleca się uprawiać po innych warzywach strączkowych, natomiast można go uprawiać po wszystkich innych warzywach. Jest odporny na chłody, wytrzymuje przymrozki nawet do -5 st.C. Bób kiełkuje już w temperaturze 3-4 st.C, a optymalna temperatura wzrostu wynosi 18–22 st.C.

Continue reading →

Posted by Janusz Brzeski in Warzywa

Uprawa marchwi

Marchew

Uprawa

Marchew to roślina dwuletnia. W pierwszym roku tworzy korzeń i rozetę liści, w drugim – łodygę z kwiatostanem. W ogrodach działkowych jest uprawiana jako roślina jednoroczna, gdyż częścią jadalną jest korzeń. Siejemy ją wprost do gruntu. Marchew możemy uprawiać na dwa sposoby – na płasko i w redlinach. Na glebach piaszczystych, przepuszczalnych lepiej wybrać ten pierwszy sposób, jeśli mamy glebę ciężką, gliniastą – ten drugi. W zależności od odmiany marchew wysiewamy w różnym terminie. Odmiany wczesne i średnio wczesne, przeznaczone na zbiór wiosenny i letni, wysiewamy w końcu marca i kwietniu, przeznaczone na zbiór jesienny w maju i na początku czerwca. Wysiewamy ją w rzędach odległych o 20-30 cm, na głębokość 1-2 cm. Powinna być siana w wilgotną glebę, najlepiej w dni pochmurne. Ponieważ marchew wschodzi dosyć długo, często problemem jest odchwaszczanie grządek, bo marchewki jeszcze nie widać, a chwasty niestety rosną bujnie. Dobrym sposobem może być dodanie do nasion marchwi nasion rzodkiewki, które kiełkują bardzo szybko i wskażą nam dokładnie, gdzie rośnie nasza marchew. Wtedy bez obaw możemy odchwaszczać i spulchniać grządki.Marchew lubi stanowiska słoneczne, ponieważ korzystnie wpływają na zawartość beta karotenu i cukru w korzeniach. Dobrze udaje się na piaszczysto-gliniastych glebach o dużej zawartości próchnicy, o przepuszczalnym podłożu. Wymagania marchwi co do składników pokarmowych zależą od tego, na jakiej glebie ją uprawiamy. Zwykle wymagania te są średnie, ale jeśli gleba jest zasobna w próchnicę, możemy marchew zaliczyć do warzyw o niskich wymaganiach pokarmowych. Najodpowiedniejsza dla marchwi jest gleba o lekko kwaśnym odczynie, nie lubi ona gleb zasadowych, a zwłaszcza wapniowych.

Continue reading →

Posted by Janusz Brzeski in Warzywa

Cebula zwyczajna – uprawa

Cebula

 

Cebula zwyczajna (Allium cepa) jest rośliną dwuletnią, należy do rodziny czosnkowatych Alliaceae. Jest jedną z najstarszych znanych roślin uprawnych.

Cebulę można uprawiać z siewu, z rozsady lub z dymki. Cebuli nie należy uprawiać częściej niż co 3–4 lata na tym samym miejscu. Duże znaczenie dla uprawy cebuli ma odczyn gleby – jest wrażliwa na zakwaszenie gleby, dlatego pH powinno wynosić 5,5–6,5 dla gleb torfowych i 6,5–7,0 dla gleb mineralnych. Glebę o niższym odczynie pH należy koniecznie zwapnować.Wymagania nawozowe cebuli są dość wysokie – z wyjątkiem azatu. Jest wrażliwa na brak w glebie składników pokarmowych takich, jak azot (brak wzrostu, żółknienie), fosfor (powolny wzrost), potas (brązowienie wierzchołków szczypioru). Dlatego uprawia się ją na glebach nawożonych obornikiem jesienią poprzedniego roku. Nie wolno nawozić obornikiem wiosną, tuż przed siewem. Bardzo dobrze reaguje na nawożenie kompostem.

Continue reading →

Posted by Janusz Brzeski in Warzywa